Wszystko w biegu. Życie w biegu, pakowanie w biegu. Wyruszamy lekko znużeni na starcie. Okazuje się, że zapakowanie kampera na dwutygodniową podróż potrafi człowieka wyzuć z sił. Wsiadamy do auta, patrzymy na siebie i mówimy – o jeny, jak nam się nie chce jechać. Na szczęście to uczucie mija bardzo szybko, żeby zastąpić je pełną ekscytacją. Po kilku przejechanych kilometrach już czujemy się jak na wakacjach. Pierwszy odcinek drogi prowadzi przez północno- zachodnią Polskę, zatrzymujemy się u rodziny w Dziwnowie i pierwszy nocleg spędzamy nad Zalewem Kamieńskim. Kolejnego dnia rano ruszamy w dalsza trasę. Naszym pierwszym i jednocześnie docelowym punktem programu tego dnia jest niemiecka miejscowość Quedlinburg.
I tutaj pierwsze westchnienie.
Ja: Jak pięknie!!!
Moja rodzina: nie wiemy, o co ci chodzi.
Zaparkowaliśmy kampera praktycznie w centrum, na parkingu miejskiej drogi i poszliśmy rozejrzeć się po centrum. Właściwie było trzy kroki od nas.
Dla mnie było to jak przekroczenie magicznej granicy bajkowego świata. Po chwili spaceru wiedziałam już, skąd się biorą te wszystkie urocze zdjęcia na puzzlach i bombonierkach.
Quedlinburg to piękne małe miasto z wielką historią, założone w 922 roku (chociaż pierwsze ślady osadnictwa pochodzą z paleolitu), obsypane zabytkami, wiekowymi kamienicami, pełne baśniowych kolorów wpisanych w szachulcowy układ murów. Wybudowana przez Ottona I siedziba władców Saksonii. Niektórzy historycy uważają, że tu właśnie miał miejsce chrzest Polski w 966 roku.
Zapadał mrok i pomimo, że dobre zdjęcie coraz trudniej było zrobić, nie chciało się wychodzić z tego przeuroczego miejsca. Wróciliśmy na noc do kampera tylko po to, aby od rana kontynuować wędrówkę po mieście.
Po tym jednym dniu uważam Quedlinburg za jedno z najpiękniejszych niemieckich miast. Zamek oraz stare miasto w Quedlinburgu zostały wpisane w 1994 na listę światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO. Historia tego miasta jest tak przebogata, że zachęcam każdego dociekliwego do jej poznania. Pierwsze ślady osadnictwa w tym miejscu pochodzą z okresu paleolitu. Od tamtej pory miejsce to było bezustanne zamieszkane. Intensywnie związane jest z historią życia Ottona I, a także Ottona II i III. Miasto cieszyło się dużymi przywilejami nadawanymi przez kolejnych cesarzy, w tym nieograniczonego bezcłowego handlu na obszarze od Morza Północnego po Alpy. Z pewnością temu, jak i wielu późniejszym czynnikom zawdzięcza swój wielki rozwój. Miało także wielkie szczęście, że w większości nie uległo przez wieki istotnym zniszczeniom. Dzięki temu dotykamy tutaj dzisiaj naprawdę niebywałej autentyczności. Początkowe plany władz NRD, by całkowicie wyburzyć historyczne Stare Miasto i na jego miejscu urządzić plac centralny otoczony zabudowaniami z wielkiej płyty na szczęście nie zostały zrealizowane z powodu braku funduszy. Część historycznych budynków udało się uratować po 1976, dzięki pracom prowadzonym przez doświadczonych polskich restauratorów z Torunia.
Quedlinburg leży w powiecie Harz. To właśnie w góry Harzu zapraszam na kolejną relację.
